keşke

Keşke anlatabilseydim…İçimde sakladığım onca hatırayı..Koca bir ömrü sığdırabilir misin sayfalara,.anlatılacak neler kalır…o gününün sabahının senin hayatını değiştirdiğini …Ruhunu cümlelere taşıyabilir misin?Herbir kelime senin gözyaşını taşıyabilir mi?..Hayatın ellerinin arasından nasıl aktığını..?Tutabilir misin hayatı ellerinle..Keşke tutabilseydin değil mi?Tüm o anları,..ama hatıralar solmuş fotoğraflarda kaldı ,o kızın yarım kalan gülümsemesinde kaldı..Çocukken oynadığın sokağın bir köşesinde kaldı..Evlendiğin gün gözlerindeki parıltılarda kaldı…Her şey anlardı ve sen o anlardan bir ömür yaptın..Şimdi geriye bakınca ne görüyorsun?Sadece boşluk ,kapılar kapandı artık.Sen hep burada kalacağını sandın..Oysaki hayatın bir bekleme odası olduğunu unuttun..İsmini yazdın duvarlara sana ait olsun diye,etrafına duvarlar ördün seni korusun diye,yıllarca çalıştın ,sevmediğin bir hayatı yaşadın,ama bak şimdi ayrılmak zorundasın..Tren kalkıyor artık her şey için çok geç…..Bütün bir hayat belki de gözlerimi açıp kapattığım an kadardır….Birgün evrendeki bir dalga gibi yükselirsin,sonra kaybolursun..Bu kadar basit.